BlogPare.com

Beni bunca sewmelerine karşın ardım sıra bir o kadar da söz söylenmiş olması nasıl açıklanabilir? Şizofrenik bir sewgi mi? Anlamak ve yorumlamak mümkün değil. Belki de Stokholm Sendromu(sevdası) bizimkisi. Nefret ettiğine sewgi beslemek, göz menzilinden çıkınca nefretine uyanmak. Stokholm Sendromu, [Daha fazla...] Bizim(öğretmenler) öğrencilerle bağımız kısmen buna benzese de kısmen farklı. Karmaşık bir duygular bütünü. Ders boyunca rehin aldığın seni hayran hayran dinlerken arada tezahüratlarda bulup sewdiğini de bile getirmektedir. Lakin rehin alınma mekânından ayrılır ayrılmaz, rehin alınan bir şok ile uyanıp aslında sewdiğini sandığı kişiden nefret mi ediyor yoksa. Uyanıyor…

Bir umuttu yaşamak, hep özlediğimiz şeyler
Bir gözümüz uzakta ve bir ayağımız eşikte beklenen…
Bir rüyaydı yaşamak, hep görmek istediğimiz
Ve uyanmayı hiç istemediğimiz
Bir kabus belki de, aman vermeyen
Boncuk boncuk terleten,

İnsanlar elbet unutmayacak yaşadığı ilkleri, unutmak için mi tattılar onca keyfi mutluluğu ve derdi ve kederi… Unutamazlar, unutmazlar, unutmayacaklar sen hep bir öncekinin adını hatırlamasan da. İnadına hatırlanacak o başka sevdalılar…

Kimi sevdin sen, derinde de, oda başkasını derinden sevdi a çocuk? Bilmeyen de Türk filmi sanacak. Tüm senaryo sana mı yazılmış? Kara Murat mısın sen canım benim? Ki tüm müslim-gayri müslimler yatağında huzur bulsun, aşkın doruklarına senle çıksın ve ilk organizasyonlarını

Bir kadın sevdi beni,
“Saklımdasın” diye Erdal’a söylemiş,
o yetiştirdi bana
Kendi sözleri olmayan bir kadın sevdi beni.
başka adamların sözleri ile sevdi. Ve biter başka adamların sözleri
sevgi de suyunu çekiyor
Erdal’a söyledim, söylediği gibi, yetiştirsin diye
Yürüyecek hal mi bıraktın, insanlar nerede
Herkes kendi dert deryasında, fırtınada
Özlemek bir şiire konu olur
Beni hüzün sarar, mısraları beynimde dağılır, hüzün dağılır
Varsın ömrümüz bitsin
Beni affet [...]

Tarih sır tutmaz, tutamaz
Tanımadığınız bir patavatsızdır o
Unutkan değildir tarih
Unutmaz ve unutamaz
Toz olsan da bu evrende
Yazılmışsan sayfalarına, silik silik de olsa
Seni de unutmayacak

Gönlümün kırsalındayım
Sevdamı çatmışım
Özleminle duman tüttürüyorum
başımda püfür püfür esen yel
karşıma dizilmiş sıra dağlar
el pençe upuzun uzanan ovalar
tekmil kıt’a durmuş seni düşünüyoruz

tüm aşklarımda çoban matı’na yenildim
“sen kazandın”la biten aşklar
ve aklımda yer eden hiç bir hamleleri yok şimdi onların
oysa şimdiden bile biriktirdiklerim  var senin için

Sen başlarken, bitti şiir
Gözlerindeki, perdeyi ben açtım
“seni sevmek acı çekmek, acı çekmek özgürlük” silsilesi sadece acı yüklü

Sen öylece sessizliği dinle
Karanlığı ben beklerim

Acı, yel gibi dağılır, gökyüzünde
Giden gitti, daha da gidecekler
Geride kalanlara kalır acı
Gözyaşı ve iniltiler taksim edilir ardından

Kışın güzelinde bir günün
Bir aralık aralığında