Derdim günüm paslanmış çelik değil

Karanfillerdi

Sana taptığımdan değil

Kırmızının gücüneydi yakıştı demelerim

Öyle hayran bakışlarım ondandı, fotoğraflardaki kırmızılıklara

Kim daha çok seviyor, kim daha az seviyor

Bir paradoks

Bir küflenmişlik işte

Bir sewda yarışı, ne yazık!

Ne yazık ki kimse bilmeyecek zaten kimin daha çok sewdiğini

Sewdiğin, sewdiğindir

Sewdiğin için sewersin doludizgin o bunu istemezse de

Bilmezse de, sewersin sewgi ile özlem ile

Her şeye gerek yok, bir taze karanfil kokusu yeterdi

Öyle beylik laflara hiç gerek yok, sewdanın seyir defterinde

çünkü yer yok defterimde

sen yine de, bana bakma

ustanın dediği gibi “ben baktığın yerdeyim”

Hakan TUNÇ

14.10, haziran 4teyiz, yıl 2000dokuzda

Öğle yemeğindeydim aklıma düştüğünde

hkntunc@gmail.com