Sen, Dünya Kadını!
Her gün yeniden yaşıyoruz bir kadının ilminde olmanın kutlu ve geleneksel onurunu yaşıyoruz. Bir kandil kıvamında mistik, bir bayram havasında coşkun bir yeni gün. Onurlu bir yaşam için, herkes için, önce kadınlar için ve kadınlar nezdinde hepimize kutlu ve mutlu olsun yeniden.
Sen, dünya kadını,
Sen, çocuklarımızın annesi,
Sen, ocağımızda, ocağın kendisi
Sen, mutfağımızda aşçı
Evinde gündelikçi
Tarladasın işçi
Vs. [...]
Beni bunca sewmelerine karşın ardım sıra bir o kadar da söz söylenmiş olması nasıl açıklanabilir? Şizofrenik bir sewgi mi? Anlamak ve yorumlamak mümkün değil. Belki de Stokholm Sendromu(sevdası) bizimkisi. Nefret ettiğine sewgi beslemek, göz menzilinden çıkınca nefretine uyanmak. Stokholm Sendromu, [Daha fazla...] Bizim(öğretmenler) öğrencilerle bağımız kısmen buna benzese de kısmen farklı. Karmaşık bir duygular bütünü. Ders boyunca rehin aldığın seni hayran hayran dinlerken arada tezahüratlarda bulup sewdiğini de bile getirmektedir. Lakin rehin alınma mekânından ayrılır ayrılmaz, rehin alınan bir şok ile uyanıp aslında sewdiğini sandığı kişiden nefret mi ediyor yoksa. Uyanıyor…
Acıya sewdalı bir kız tanıyorum
Gecede duruyor
Acıya mersiler dizen
Severken acı ile beslenen
Sevmezken de…
Acınası bir acı severlik
Yüzünde acımsı bir hüzün
ayak sesini izle
ve geceyi
kapı çarpacak birazdan
ardından sokağa açılacaksın,
dar, engebeli, dolanan sokaklar
sonra sokakta yağmur kokusu seni izleyecek
ben izlerim seni hemen ardınsıra
aramızda sadece gölgen
Derdim günüm paslanmış çelik değil
Karanfillerdi
Sana taptığımdan değil
Kırmızının gücüneydi yakıştı demelerim
Öyle hayran bakışlarım ondandı, fotoğraflardaki kırmızılıklara
Kim daha çok seviyor, kim daha az seviyor
Bir paradoks
Gece, özlemin dışavurumudur
Dibe vurup insanı,
Yerinden etmesidir
Gece, sewdanın günyüzüne çıkma biçimidir
İnsanı sarsmasıdır
Gece, seni yeniden tanımanın ve tanımlamanın bir başka adıdır
Bugün burada beter bir yalnızlık
Kaç gündür komik bir bekleyiş
Ne acı, ne de keder
Dehşetli bir umut
Bu umut kesin öldürür beni
yarına kalmam imkansız
bu yalnızlık tam afişlik
koysan tezgaha; yok satar kesin
bir şiir yazdım geçenlerde buna dair
yalnızların diline dolandı
bestesi de yapıldı
uzaktan bir arkadaşım gelecek
belki yarın
gelirse çoğalacağız
bitecek bu hal
ama halimiz hiç dinmeyecek
yalnızlık, [...]
Beklemek
Bir melek görmek düşü ile gittim
Hazerfan’nın gölgesinin düştüğü yere
Akşam serinliğinde, olta ile balık peşinde balık sewdalılar
gökyüzünden denizin dibine salarlar oltayı
İnsanlar karınca kadar çok,
anlatılır elbet, duygularda anlatılır, aşkın kendisi de
anlatırsın, anlatıcı olursun, ses boşlukta kaybolur, söz uçar
yazarsın; kitap olur,
kitap; roman olur, hikaye olur, şiir olur
sen bir akımın kurbanı olursun…
susarsın; sessizlik olur ve Miles Davis konuşur: ” Sessizlikler de soloya dahildir”
yaşarsın aşk olur
yaşayamayınca da aşk olur
uzaksın aşk
yakınsın aşk
mevlana olursun aşk
şems olursun aşk
türlü hallerde aşk…
bildiğinden akma başka zamanlara,
aşkın zamanında yaşa
ki [...]
